Zajmuje się głównie malarstwem olejnym. Autorka cykli obrazów inspirowanych symboliką staroegipską oraz światłem (w bardzo szerokim znaczeniu tego pojęcia - rozumianym również jako miłość, radość życia czy dążenie do prawdy). Współtworzy grupę plastyczną "Żywioły".

Wiola Gaszka plastyką interesowała się od najmłodszych lat - jednakże prawdziwa pasja tworzenia pojawiła się w okresie nauki w Liceum Plastycznym (Bielsko-Biała). Ukończyła je w 1990 roku - ze specjalnością: "artystyczny druk sitowy". Kilka lat później podjęła zaoczne studia w Cieszynie (Uniwersytet Śląski) - edukację rozpoczęła od grafiki, stopniowo jednak zainteresowania artystyczne kierowały się coraz wyraźniej ku malarstwu. I to właśnie w tej specjalności uzyskała dyplom (2001 r.) - w pracowni znakomitego śląskiego plastyka, Tadeusza Rusa. Z okresu studiów szczególnie ciepło wspomina zajęcia z prof. Adamem Jonkiszem oraz właśnie z Tadeuszem Rusem, którego wskazówki w dużej mierze kierunkowały dalszy rozwój talentu i warsztatu malarskiego.
Tematem pracy magisterskiej była symbolika solarna w sztuce Egiptu - wątek pojawiający się niezwykle często w pracach artystki, również tych tworzonych po okresie studiów.

Ukończywszy liceum, Wiola Gaszka przez pewien czas pracowała jako nauczyciel plastyki w szkole, a następnie jako animator kultury w rodzinnych Świerklanach - w ramach tej ostatniej funkcji organizowała między innymi warsztaty plastyczne, taneczne oraz wystawy.
Od grudnia 1999 roku pracuje w Domu Kultury w Rybniku-Chwałowicach - jako "specjalistka ds. plastycznych i reklamowych" (zajmuje się głównie projektowaniem graficznym: przygotowywaniem dyplomów, katalogów, ogłoszeń, prowadzeniem kroniki, organizacją wystaw, dekoracją sceny itp.).

"Głównym wątkiem moich prac jest słońce, solarna energia - mówi Wiola Gaszka. - Tę 'słoneczność' znajduję również w ludzkich sercach. W moim malarstwie ową 'słoneczność' opowiadają postacie, które są mi bliskie - na przykład mój syn, który ma najpiękniejsze oczy na świecie i w których również świeci słońce. Opowiadają też postacie, które można nazwać aniołami, dobrymi duchami. W pracach pojawiają się często symbole solarne, pochodzące z kultury Starożytnego Egiptu."

Jednym z czynników, który skłonił artystkę do zainteresowania się kulturą staroegipską, był jej niezwykle pokojowy charakter (niezależnie od militarnych zapędów poszczególnych władców) oraz cześć, jaką oddawano życiu we wszelkich jego przejawach. "Tam znajdowało się miejsce na uświęcenie każdej energii - zarówno rzeczy żywych, jak i rzeczy, które wydają się martwe. Egipcjanie mieli niezwykłą radość życia. Czcili słońce o poranku, słońce w południe, słońce zachodzące. Świętość istnienia w każdym z jego przejawów."

Prace Wioli Gaszki mają różną formę - ciekawy pod tym względem jest pochodzący z cyklu "dyplomowego" obraz zatytułowany "Słońce Egiptu", który oglądać można z każdej strony i podobnie jak mandale czytelny jest niezależnie od kąta odwrócenia.

Obok prac poświęconych tematyce solarnej, z dominującym wątkiem światła, Wiola Gaszka realizuje równolegle także inne cykle - jeden z nich poświęcony jest tematyce angelologicznej (w obrazach tych pojawiają się niezmiennie postacie aniołów lub raczej energii przypominających postacie anielskie - w znanym naszej kulturze wizerunku, choć częstokroć przyjmujących także inne formy zaczerpnięte ze świata baśni i mitów).
Od pewnego czasu tematem, który fascynuje artystkę i stanowi ważne źródło inspiracji jest uczucie miłości między ludźmi. "Chciałabym opowiadać o kochających się ludziach w taki sposób, aby nie brzmiała w tym erotyka. W pierwszym planie powinno znaleźć się uczucie miłości, opowiedziane przez dłonie kreowanych na płótnie postaci."
"Wszystkie moje obrazy mają jeden wspólny mianownik: światło. Jeśli miłość jest światłem, to także w pracach, które o niej opowiadają, światło jest obecne. (…) Światło jest źródłem życia i miłość jest źródłem życia - są to więc sprawy, które ściśle się ze sobą łączą i wzajemnie zaplatają. To samo dotyczy dobra oraz dążenia do prawdy. Należy też pamiętać, że gdzieś u praźródła tego wszystkiego jest Bóg."

W przypadku niektórych prac, określony temat bywa kilkakrotnie powielany - tak powstają krótkie cykle obrazów bardzo do siebie podobnych, choć oczywiście prezentujących nieco odmienne ujęcie.

Wiola Gaszka jest głęboko przekonana, że energia twórcy pozostaje zamknięta w tym, co tworzy - i w takiej właśnie postaci trafia do odbiorcy. "Kiedy stoję przed sztalugami, zawsze jestem w pozytywnym nastroju, ponieważ wiem, że energia, którą dysponuję podczas malowania wchłania się w obraz. Podobnie jak podczas spotkania dwojga osób - jeśli obie są w dobrym nastroju, kontakt z całą pewnością będzie przyjemny. Jeśli natomiast któraś z nich przed spotkaniem doświadczyła czegoś nieprzyjemnego, na pewno ta zła energia odbije się na ich relacji. (...) Kiedy nie czuję się dobrze, jestem przygnębiona, zawsze odmawiam sobie malowania. Muszę pamiętać, że moje obrazy mogą do kogoś trafić - i trafią wtedy właśnie z energią, jaka była we mnie podczas malowania - niezależnie od tego, co jest tematem danego obrazu."

Artystka zajmuje się głównie malarstwem olejnym. Ostatnio sięgnęła jednak również po pastele - i choć zdecydował o tym raczej przypadek, niejako odkryty został na nowo potencjał twórczy, jaki niesie właśnie ta forma malarstwa. Tematyka prac jest oczywiście zbieżna z tą, jaka obecna jest w pracach olejnych.

Na przestrzeni wielu lat działalności artystycznej Wioli Gaszki styl tworzonych prac stopniowo ulegał pewnym przeobrażeniom. "Na pewno bardzo rozjaśniła mi się paleta. W okresie liceum uwielbiałam zielenie, ugry, używałam ogromne ilości sjeny. Od kilku ostatnich lat natomiast nie opuszczają mnie błękity, czerwienie, moje obrazy stały się w sposób wręcz nieopanowany kolorowe".

Większość prac przechowywana jest w archiwum domowym Wioli Gaszki oraz w mieszkaniach bliskich jej osób. Część (około dziesięciu) obrazów umieszczona została w znajdującej się w Bawarii galerii prowadzonej przez znanego francuskiego pośrednika sztuki, Pierre Eugene. To głównie dzięki niemu udało się zaprezentować malarstwo artystki na zbiorowej wystawie w Budapeszcie.

Wiola Gaszka miała kilka wystaw indywidualnych oraz zbiorowych. Pierwsza wystawa indywidualna (zatytułowana "Światło") została zorganizowana tuż po studiach w DK Chwałowice - składały się na nią głównie prace dyplomowe. Kolejne wystawy indywidualne powstawały w żorskim muzeum oraz w Teatrze Ziemi Rybnickiej - między innymi dzięki wsparciu Grażyny Zarzeckiej-Czech, przewodniczącej Związku Artystów Plastyków okręgu Rybnicko-Raciborskiego.
Wiola Gaszka jest uczestnikiem - założonej w 2006 roku z inicjatywy Grażyny Zarzeckiej-Czech - grupy plastycznej pod nazwą "Żywioły".

"Zawsze miałam dużo szczęścia do spotkań z ważnymi dla mnie ludźmi - osobami, które później stają się moimi przyjaciółmi lub mentorami. Taką osobą od wielu lat jest Grażyna Zarzecka-Czech." Przez cały okres studiów mentorem artystki był również Tadeusz Rus - artysta, a zarazem pedagog Cieszyńskiej uczelni. Na twórczość Wioli Gaszki znaczny wpływ miała także twórczość Michała Anioła, ale przede wszystkim malarstwo holenderskiego mistrza Johannesa Vermeera (artysta znany współczesnym między innymi z obrazu filmowego "Dziewczyna z perłą"). "Sposób, w jaki maluje światło, cisza obecna w jego obrazach fascynuje mnie od czasów liceum".

Wiola Gaszka urodziła się 2 listopada 1970 roku. Mieszka w Świerklanach.
Poza malarstwem, pasjonuje się także tańcem współczesnym (jeden z obrazów powstał w hołdzie dla działalności Teatru Ruchu Ocelota, znanej formacji artystycznej, mającej swoją siedzibę w Złotoryi na Dolnym Śląsku) oraz ogrodem, w którym spędza sporo wolnego czasu.

Kontakt: violagaszka@op.pl

Galeria internetowa Forum Kultury - Wiola Gaszka

2007-03-22

[Plastyka]